Αντίθεση:
Μέγεθος:
01-12-2020
Με παρέμβαση του την Πέμπτη, 3 Δεκεμβρίου, Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρίες, το Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου επιχειρεί να βεβηλώσει τη μέρα που ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών καθόρισε ως την Παγκόσμια Ημέρα Διεκδίκησης των Ανθρώπινων Δικαιωμάτων τους και να τη μετατρέψει σε μέρα κηδεμόνευσης, αποκλεισμού, οίκτου και φιλανθρωπίας «λυπηθείτε και ελεείστε τους ανάπηρους». Το ΡΙΚ αποκλείει πλήρως τις ημέρες αυτές τους εκπροσώπους του κινήματος των ατόμων με αναπηρίες από τις εκπομπές του, πολιτική που ακολουθεί σχεδόν καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους λόγω της βαθειάς προσκόλλησης του Ιδρύματος στις αναχρονιστικές ραδιομαραθωνικές πολιτικές και αντιλήψεις για την αναπηρία που εξευτελίζουν τα άτομα με αναπηρίες, εξυπηρετώντας στερεότυπα και συμφέροντα ξένα προς τους πολίτες με αναπηρίες, θα παρουσιάσει την ημέρα αυτή πολύωρη εκπομπή παραβίασης των δικαιωμάτων τους. Η ενέργεια αυτή ενέχει σκοπιμότητες και αποσκοπεί στην εξυπηρέτηση συμφερόντων ξένων προς αυτά των ατόμων με αναπηρίες.
Σε μια κίνηση πλήρους έλλειψης σεβασμού της αξιοπρέπειας των ατόμων με αναπηρίες συντηρούνται στερεότυπα και προκαταλήψεις και προωθούνται επιβλαβείς πρακτικές για τα άτομα με αναπηρίες. Υλοποιούνται εκστρατείες «δημόσιας ευαισθητοποίησης» σχεδιασμένες για αποκλεισμό και περιθωριοποίηση τους με παράλληλη στέρηση των θεμελιωδών, ανθρώπινων δικαιωμάτων τους.
Ο Ραδιομαραθώνιος δίνει έμφαση στη συντήρηση του υφιστάμενου διαχωριστικού εκπαιδευτικού συστήματος και προωθεί την περαιτέρω διεύρυνση του αποκλεισμού των παιδιών με αναπηρίες από την ενιαία εκπαίδευση, προβάλλοντας στα σχολεία και υιοθετώντας ως αποκλειστική εικόνα την ύπαρξη οικονομικών αναγκών και θεωρώντας ότι τα άτομα με αναπηρίες το μόνο που αναμένουν από την κοινωνία είναι οίκτο, φιλευσπλαχνία και ελεημοσύνη, παρουσιάζοντας τους δηλαδή ως σύγχρονους επαίτες απόσπασης χρημάτων από το υστέρημα των παιδιών χωρίς αναπηρίες, ως μοναδικής πράξης ένδειξης σεβασμού των δικαιωμάτων τους.
Οι δημοσιογράφοι του Ιδρύματος μαζί με τους άλλους εκπροσώπους του Ραδιομαραθωνίου, για σκοπούς δικής τους προβολής, υλοποιώντας προσωπικές τους ατζέντες και εξυπηρετώντας συμφέροντα ξένα προς αυτά των πολιτών με αναπηρίες, αμαυρώνοντας την μοναδική ημέρα του χρόνου που καθιερώθηκε επίσημα από τον Ο.Η.Ε ως ημέρα διεκδίκησης των ανθρώπινων δικαιωμάτων τους θα επιχειρήσουν να ακυρώσουν ακόμα και τους ίδιους ως φορείς δικαιωμάτων, περιφρονώντας στην πράξη τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών που κύρωσε η χώρα μας από τον Ιούλιο του 2011. Με τη Σύμβαση αυτή καταργήθηκε μια για πάντα διεθνώς η ιατρική προσέγγιση της φιλανθρωπίας και της κηδεμόνευσης, που καθιστά τα ίδια τα άτομα με αναπηρίες υπεύθυνα για όλα τα προβλήματα και τα εμπόδια που τίθενται ενώπιον τους από την κοινωνία.
Το Ρ.Ι.Κ. παρεμβαίνοντας προκλητικά στην Ημέρα που ανήκει στα ίδια τα άτομα με αναπηρίες αποφάσισε, μη επιτρέποντας στο δια νόμου θεσμοθετημένο κοινωνικό και συνδικαλιστικό εταίρο της πολιτείας στα ζητήματα της αναπηρίας σε εθνικό επίπεδο να παρουσιάσουν τα τεράστια ελλείμματα κοινωνικής πολιτικής που εξακολουθούν να υφίστανται στη χώρα μας, ουσιαστικά να καταργήσουν την Παγκόσμια αποδεχτή αρχή «τίποτε για τα άτομα με αναπηρίες χωρίς τα άτομα με αναπηρίες». Προτίθεται να διεξάγει, όπως συνηθίζεται, ερήμην του κινήματος των ατόμων με αναπηρίες, μονολόγους από μη ειδικούς πάνω σε ζητήματα που αφορούν άμεσα τα άτομα με αναπηρίες αποκλειστικά και μόνο για σκοπούς προβολής του προϊόντος του Ραδιομαραθωνίου και των συντελεστών του. Πρόκειται για μια παγκύπρια δραστηριότητα που απορρίπτει ομόφωνα το κίνημα των ατόμων με αναπηρίες και μάλιστα πριν από ένα χρόνο με την ευκαιρία του εορτασμού της 3ης Δεκεμβρίου του 2019, σύσσωμες οι οργανώσεις των ατόμων με αναπηρίες και των οικογενειών τους ζήτησαν από τον ίδιο τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να μεριμνήσει για την άμεση κατάργηση εκδηλώσεων της μορφής αυτής, όπως έγινε στη Γαλλία, τη Γερμανία και άλλες ευρωπαϊκές χώρες μετά από παρέμβαση των εκάστοτε εθνικών κινημάτων των ατόμων με αναπηρίες πριν από 50 χρόνια.
Ο θεσμός του Ραδιομαραθωνίου έδωσε και εξακολουθεί να παρέχει σε μεγάλο βαθμό άλλοθι στην πολιτεία για αποκλεισμό ποσοστού πέραν του 82% των πολιτών με αναπηρίες από τις κοινωνικές παροχές και εξατομικευμένες υπηρεσίες που προορίζονται γι’ αυτούς, ενώ ταυτόχρονα, ακόμα και πολίτες δικαιούχοι τέτοιων παροχών και υπηρεσιών, δεν αναγνωρίζονται από το σύστημα και τίθενται απροειδοποίητα και χωρίς αιτιολογία εκτός του κράτους πρόνοιας από τις ίδιες τις Κρατικές Υπηρεσίες που είναι εντεταλμένες να τους προστατεύσουν.
Οι θεσμοθετημένες κρατικές διακρίσεις, ανισότητες, αποκλεισμοί και περιθωριοποίηση των πολιτών με αναπηρίες που διαμένουν στην Κύπρο, καθήλωσε τη χώρα μας στην τελευταία θέση σε ολόκληρη την Ευρώπη όσον αφορά τις κοινωνικές παροχές, αφού σύμφωνα με πληροφορίες από την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση το ποσοστό των κοινωνικών παροχών που καταβάλλεται στα άτομα με αναπηρίες δε ξεπερνά το 4% του συνόλου των παροχών αυτών και είναι χαμηλότερο ακόμα και από την πιο φτωχή χώρα της Ευρώπης. Επιπρόσθετα, σε κίνδυνο φτώχειας βρίσκεται το 34,1% των πολιτών με αναπηρίες και είναι ψηλότερο σε ποσοστό 6% από το μέσο όρο των χωρών κρατών μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ενώ ποσοστό 23% είναι ακόμα και κάτω από το όριο της φτώχειας. Ως αποτέλεσμα η χώρα μας βρίσκεται με ποσοστό 52,2% στην προτελευταία θέση όσον αφορά τους πολίτες με αναπηρίες που αδυνατούν να καλύψουν τα καθημερινά τους έξοδα.
Επιπρόσθετα, σύμφωνα με την Επιτροπή Προστασίας Ατόμων με Νοητική Αναπηρία πέραν του 85% των ατόμων με νοητική αναπηρία που ανέλαβαν και εξακολουθούν να έχουν υπό την προστασία τους οι του Ραδιομαραθωνίου, είναι κλεισμένα στα σπίτια τους, ενώ σε ποσοστό 63% δεν παρέχεται σε αυτούς οποιαδήποτε υπηρεσία ενσωμάτωσης από το Κράτος. Μεγάλος αριθμός των πολιτών αυτών (ποσοστό 15%) διαμένουν έγκλειστοι σε γηροκομεία και άλλες ιδρυματικές δομές, όπου σύμφωνα και με την Επίτροπο Διοικήσεως και Προστασίας Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων υπόκεινται σε βασανιστήρια και κακομεταχείριση (βιασμό, σεξουαλική και άλλης μορφής βία και κακοποίηση, είναι συχνά δεμένοι και περιορίζονται σε κλειστά δωμάτια κλπ.).
Οι του Ραδιομαραθωνίου, δηλαδή, εξακολουθούν απροκάλυπτα και προκλητικά να αναλαμβάνουν την ευθύνη της δήθεν υποστήριξης των πολιτών κυρίως με νοητική αναπηρία, συντηρώντας πολιτικές αποκλεισμού, ιδρυματοποίησης και κηδεμόνευσης χιλιάδων πολιτών με ψυχοκοινωνικές αναπηρίες. Πολιτικές της μορφής αυτής παρέχουν άλλοθι στο Κράτος να αποποιηθεί των ευθυνών του απέναντι στα άτομα με αναπηρίες και θέτουν εμπόδια στις προσπάθειες πραγμάτωσης των ανθρώπινων δικαιωμάτων τους.
Διοργανώνοντας δακρύβρεχτες εκπομπές οίκτου και φιλευσπλαχνίας και χρησιμοποιώντας όρους που μοναδικό σκοπό έχουν αρχικά την παρεμπόδιση της εφαρμογής της προσέγγισης ανθρωπίνων δικαιωμάτων και στη συνέχεια τη στοχευμένη ενεργοποίηση των φιλάνθρωπων αισθημάτων της κοινωνίας των πολιτών για εκπλήρωση των υποχρεώσεων της εισφέροντας τον οβολό τους υπέρ των πολιτών με αναπηρίες, καλλιεργούν χαμηλές προσδοκίες για τα άτομα αυτά με αποτέλεσμα την καταστροφή του μέλλοντος τους.
Δίνοντας αποκλειστικά βήμα στους πολιτειακούς αξιωματούχους, τους τεχνοκράτες και στους κάθε λογής κηδεμόνες των ατόμων με αναπηρίες, προβάλουν μια στρεβλωμένη εικόνα ότι οι λεγόμενοι πολίτες «με ειδικές ανάγκες» ή με «ειδικές ικανότητες» είναι απόλυτα ικανοποιημένοι και δεν έχουν οποιεσδήποτε απαιτήσεις από την πολιτεία, αλλά βρίσκονται ακόμα και σε πλεονεκτική θέση απέναντι στους συνανθρώπους τους χωρίς αναπηρίες.
Τέτοιες πρακτικές δε συμβάλλουν σε καμιά περίπτωση στην κατάργηση των ανισοτήτων, του εξευτελισμού και της εξαθλίωσης που βιώνουν καθημερινά οι κύπριοι πολίτες με αναπηρίες.
Καλούμε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, όπως μεριμνήσει για τον τερματισμό της επίθεσης που δέχεται και φέτος το κίνημα των πολιτών με αναπηρίες από τη δημόσια ραδιοτηλεόραση καθώς και την παροχή οποιασδήποτε στήριξης των αναχρονιστικών ραδιομαραθωνικών πολιτικών και πρακτικών που υλοποιούνται ερήμην των ατόμων με αναπηρίες και των οργανώσεων τους.
Απαιτούμε από τον Πρόεδρος της Δημοκρατίας και την Κυβέρνηση του να θέσουν, επιτέλους, ψηλά στην Ημερήσια Διάταξη των προτεραιοτήτων τους τα μείζονος σημασίας ζητήματα που ταλαιπωρούν για χρόνια τώρα τα άτομα με αναπηρίες και τις οικογένειες τους και τα οδήγησαν στην φτώχεια, τον κοινωνικό αποκλεισμό, την εξαθλίωση και σε πλήρη απόγνωση.